هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )

179

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )

پرهيزكاريش در زندگى و رشد و كمال اخلاق اوست ، نشانگر صداقت بىشائبه و اخلاص شگفت‌انگيز او و عدالتى است كه ميان خود و ديگر جهادگران در يارى رساندن به ستمديدگان و مستضعفان مىداند كه حتى اگر خود كشته شد ولى رسالت نوپا به دست صاحب هجرت به پيروزى رسيد ، او را باكى نيست و نمايانگر سادگى و سعهء صدر او بىهيچ تكلفى است ، بيانگر وفادارى ، جوانمردى و پاكدلى و شجاعت و ديگر صفات قهرمانى و مردانگى است كه على بن ابى طالب تجسم آنها و بالاخره بخشى از شهادت او بشمار مىرود . پيوندهاى دوستى و عشق و برادرى ميان محمد و على ادامه مىيابد همكاريهاى ثمربخش ميان آنها در راه به موفقيت رساندن رسالت كه ريشه در نهادشان دارد - و از همان هنگام كه محمد ، پدرش ابو طالب را شناخت و از همان هنگام كه محمد ، على را شناخت و از همان دم كه اين سه ، در يك خانه و بر بنياد مردانگى و جوانمردى همديگر را شناختند - نهالش كاشته شد ، صورت مىگيرد . ويژگيهايى كه در خاندان طالبيها وجود داشت چيزى جز انگيزه‌اى براى ابو طالب و فرزندش على در فهم و درك نبوغ محمد نبود كه آن يك ( ابو طالب ) را شعور و فداكارى مىبخشيد و اين يك ( على ) را به انديشه سترگ و شعورى ريشه‌دار و همه جانبه و فداكارى معجزگونش سوق مىداد . پيامبر اين حقيقت را درك مىكند و به او چنان عشقى مىورزد كه ريشه از عشق به رسالت خود مىگيرد و تنها به اين نيز بسنده نمىكند كه او را دوست بدارد در هر مناسبت و شرايطى ، مردم را به دوستىاش فرا مىخواند تا زمينه را براى جانشينىاش در هنگامى كه بايد تداوم‌بخش رسالتش باشد ، فراهم آورد آن هم نه براى اينكه او از خاندان هاشمى و پسر عموى پيامبر است چرا كه پيامبر خود از اين تعصبهاى خانوادگى به دور بود و پيگيرانه و با تمام تلاش و كوشش ، با آن به مبارزه پرداخت و چنين ارزشها ( يا ضد ارزشها ) را در هم شكست .